GEDICHT

Voor de Misfits onder u

Gij, volg gewoon uw eigenwijze zin
als ge dat niet doet, zult ge het u beklagen
loop in uw eigen voetsporen,
neem er desnoods drie terug om er nadien vijf vooruit te zetten

Gij, ge kent het gevoel van een vertrappeld hart
elke keer opnieuw leert ge ervan
alleen staat elke ‘misstap’ gegrifd in de hoofden van degenen die u veroordelen

Vergeet niet dat er slechts enkelen

zijn die bij u zullen blijven
het is zeer cliché, maar het is zo


Menige keren zal het leven u vragen

om opnieuw te beginnen,

en kijk eens wie er daar dan nog staat,
naast u … en vooral, bij u … gij zelve

Als ge gevallen zijt, zijt ge niet het type mens dat blijft liggen of in de grond zakt

Ge staat telkens terug op, met de kracht van een feniks, en dan nog schoner

Alles is van voorbijgaande aard, het heeft geen zin om u vast te klampen aan dingen die voorbij vliegen en die u afleiden van waar ge eigenlijk naartoe wilt

Wat voorbij is, is gedaan 

Ik wens u veel licht en moed op uw pad
en enkele fijne gelijkgestemden

die u goed verstaan


Ik heb, denk ik, begrepen dat het gaat

om de eb en de vloed
die het leven van ons vraagt te volgen

Ge moogt gerust zijn, ik ben nooit ver, maar ik ga wel weg als mijn hart me daarheen brengt, omdat er niets is dat ge werkelijk verliest

als het echt is

Misfit, ge moogt er zijn
en nu even ver weg zwerven

en dan weer terugkomen
om het schijnen van uw kant

te delen met de wereld

op uw eigen manier

(Sofia – 15 januari 2015)